رسول خدا ( ص ) به او وعده داده بود كه خداوند او را به وسيلهء ضعيف‌ترين يارانش خواهد كشت . چنان كه از روايات معتبر به دست مىآيد ، رسول اكرم ( ص ) پيش از وقوع ، از همهء حوادث بدر خبر داده بود . « 1 » به هر حال ابو جهل را يك نفر انصارى كشت و ابن مسعود ، سر وى را بريد . گفته‌اند : عبد اللّه بن مسعود اندك رمقى در ابو جهل ديد . سپس با شمشيرش او را كشت . از نظر ما قول نخست ، قابل‌قبول‌تر است . نخستين كسى كه در بدر شكست خورد ، شيطان بود كه به شكل سراقة بن مالك مدلجى از اشراف كنانه ظاهر شد . در روايتى هست كه وقتى ابو سفيان كاروان را به مكّه رساند ، بازگشت و به سپاه قريش پيوست و با آنان به بدر آمد و در جنگ جراحاتى برداشت و از معركه نبرد فرار كرد و پياده به مكّه آمد . « 2 » 4 . تقسيم غنايم مسلمانان يكصد و پنجاه شتر و ده اسب ، به نظر ابن اثير ، سى اسب و مقدار زيادى كالا ، اسلحه ، پوست دبّاغى شده ، و چرم از مشركان قريش به غنيمت گرفتند . « 3 » آنان در كيفيت تقسيم با هم اختلاف پيدا كردند كه آيا همهء غنايم به رزمندگان صحنهء نبرد اختصاص دارد يا نيروهايى هم كه در پشت جبهه سرگرم انجام كارهاى ديگرى بودند ، سهم مىبرند ؟ از اين رو رسول خدا ( ص ) تقسيم غنايم را به تأخير انداخت . پس از آنكه غنايم بدر به دستور رسول خدا ( ص ) جمع‌آورى شد ، عبد اللّه بن كعب مازنى از بنى نجّار مسئول حمل و نگهدارى آن

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، 19 / 267 . ( 2 ) . تاريخ الخميس ، 1 / 375 . ( 3 ) . بنگريد : المغازى ، 1 / 102 - 103 ؛ سيره حلبى ، 2 / 183 ؛ الكامل فى التاريخ ، 2 / 118 .